Emil en Roelfke op reis

Hello!

Na ons bliksembezoek aan Melbourne, brak, ivm Schotse buren (drinken niet alleen Whiskey, maar ook wijn, port, bier, alles dus en zijn tevens errug vrijgevig: “je moet elkaar een beetje gezelschap houden, aldus buurman, met kachel in de tent!). Leuke stad, volgende dag verder gereden langs mooie strandjes en vervolgens op naar de beroemde Great Ocean Road. Was niet zo groot, maar wel erg cool, hebben we op z’n Japans gedaan. Rijden, foto, korte wandeling, foto, eetpauze, foto, fotoos tijdens het rijden (op onze nieuwe camera zit een speciale functie..). Een van de hoogtepunten was toch wel de eerste, echte, in het wild levende KOALA’s. Veel en geen beweging in te krijgen. Als je mazzel hebt worden ze wakker om een hap eucalyptusblad te eten en aan hun kont te krabben. Moet je wel echt geluk hebben, want meestal hangen ze of liggen, in de meest bizarre houdingen, tussen twee takken in. Ze pitten 23 uur per dag is ons verteld. We geloven het direct.

Meer koala’s, aan hun kont krabbend en heel hard brullend (verwacht je toch niet van zo’n schattig wolletje) op onze volgende stop. We hebben maanden gezocht en bossen afgestrund, maar nu waren ze overal, dikke prima dus. Ook veel emu’s en skippy’s en possums, blijft super. Toen… de Grampians, mooie bergen, veel gelopen. Mooie uitzichten en een heerlijk zwembad. Verdiende afkoeling en lekker baantjes zwemmen, goed voor de lijn (die komt overigens weer in zicht gelukkig, Ik-roelfke- probeer emil extra vol te proppen omdat ie anders weg waait. Hij eet nl. solidair met mij. gelukkig hebben we net een enorme chocolade cake gekocht -die roelfke wilde proeven, 1 plakje en emil nu op gaat eten “zonde om weg te gooien”- en flink bier gedronken. Gaat de goede kant op dus).

Na alle mooie bergen waren we klaar voor meren en de woestijn. Niet een van beide gezien. Veel meren, droog -sommige al meer dan 20 jaar overigens, bedankt toeristinformatie- en verder te veel wespen om de auto uit te gaan. Na 2 uur rijden kom je op de camping aan, of het uitzichtpunt, maar te link om uit te stappen. Rechtsomkeer gemaakt en op naar het volgende, wederom droge, meer. Uiteindelijk gestrand, na 8-ten, met alleen nog kokend drinkwater, bij de green lake. Groen van de planten uiteraard, wellicht recent wel water gehad, maar wel met een douche! Kapucijners met appelmoes en dan pitten. Mooi leven niet?

Nu zitten we bij te komen op een camping met zwembad en koelkast, in Mildura, een wijngebied aan de Murray river. Erg lekker verkoelend, ook de rivier, en we hebben al een Lindemansje ingeslagen. Verder hebben we een kroeg aan de overkant waar we kunnen gokken op de paarden, of honden wat dan ook maar, gokken in ieder geval. Wat wil een mens nog meer. Beetje civilisatie op z’n tijd, niet waar? Leuke mensen op de camping ook. Gister is een of andere Macedonier in z’n bed gelegd door de politie, nadat hij onze bbq een flinke tijd had verziekt. Bezopen, Emil beetje bedreigen (niks ernstig, te lam, iets van een vriend en 6 messteken, uberhaupt moeilijk te verstaan natuurlijk), een wortel eisen -die hij natuurlijk niet opat- toen ander eten en geld vragen, etc. Gebrek aan aandacht, gestoord en lam. Eind goed al goed: vandaag is ‘ie weggestuurd dus we blijven nog maar een nachtje.

We gaan op naar onze laatste weekjes. Ons plan is om door de woestijn, vervolgens langs de rivier, wederom naar de bergen te gaan. We hebben nog wat mooie wandelingen in de planning en willen op tijd terug zijn in Sydney om ons relaxed voor te bereiden op de volgende etappe.

We hopen dat jullie ook goed gaan. Sneeuw is ook leuk en in Sydney kunnen we de elfstedentocht volgen, in de zon of course. Biertje erbij… (gebrek aan Berenburg).

Hallo, nog een gelukkig nieuwjaar om mee te beginnen. Al is 2005 al weer een tijdje los en is iedereen waarschijnlijk al weer bezig. Net als wij, druk reizen en met bedenken wat we morgen gaan doen of waar we vanavond nu weer eens zullen slapen..

We hebben Sydney weer verlaten, nadat de deur uit de auto is gevallen en wederom gefixt is. Oliebollen gebakken en vooral gegeten met oud en nieuw, vuurwerk en alles erop en eraan. Erg geslaagd. Nadat de bus een grote beurt heeft gehad, Peter wederom bedankt, zijn we weer los.

Dit jaar zijn we sportief begonnen (goede voornemens, je kent het wel), met erg veel wandelingen, wat bergen beklommen, lekker zwemmen en af en toe een sauna. Niet gek toch? De topper was toch wel de wandeling naar de vuurtoren in Wilsons Promotory National Park. Verlaten aan het eind van de wereld (lees: 3 dagen spierpijn en helemaal naar de kl*t*n), met ’s avonds een wijntje en wombats in de tuin was het absoluut de moeite waard om hier naartoe te lopen. En weer terug natuurlijk… in de volgende fotosessie zal het duidelijk(-er) worden waarschijnlijk.

Over fotoos gesproken. De emmer is vol. We zijn op Photobucket.com een tweede emmer aan het vullen, genaamd emilroelfke2. Het enige wat jullie dus hoeven te veranderen is een tweetje achter emilroelfke zetten. Rest gelijk. Emil vermoedt dat dit wel duidelijk genoeg is.

Na Wilsons Prom gingen we langs Phillip Island om pinguins te “spotten”. Er waren meer met dit idee en speciaal voor ons, de natuurliefhebbers, is er een stadion aangelegd! Alle wegen worden afgesloten zodat er zonder kaartje van 16 dollar ook geen pinguin gespot wordt. Met 5000 man, spotlights op het strand gericht, laat die pinguins maar komen (ze komen nl in parade, in het donker). Helaas hebben we de pinguinparade -zo wordt het ook echt genoemd- gemist. Toen we een rondje liepen zagen we ze slapend in hun holletjes, dikke prima.

Einde van onze inspiratie, te veel internet voor nu.
even situatieschets: zitten hier al een paar uur (foto’s op t net zetten en al jullie lieve mailtjes te lezen, ja beantwoorden komt beetje later) in een donker hol tussen allemaal game-freeks en oorlogsgeluiden/kreten.

Later, lieve mensen.

dikke kus van Roelfke en Emil

niegek